كتاب الله تبارك وتعالى ( مترجم : شاه ولى الله محدث دهلوى / تفسير : ملا حسين واعظ الكاشفى )

300

القرآن الكريم ( قرآن كريم مع تفسير حسيني ) ( فارسى )

وَ تَمَّتْ و تمام شد كَلِمَةُ حجت رَبِّكَ آفريدگار تو در بيان توحيد و نبوت صِدْقاً از روى راستى در اخبار و مواعيد وَ عَدْلًا و از روى عدالت در اقضيه و احكام لا مُبَدِّلَ هيچ‌كس نيست تبديل‌دهنده لِكَلِماتِهِ مر اخبار و احكام آن را چنانچه تبديل دادند آيات توريت را زيرا كه حق سبحانه وعده محافظت قرآن كرده از تبديل كه انا له لحافظون وَ هُوَ السَّمِيعُ و اوست شنوا گفتار همه الْعَلِيمُ دانا باسرار همه وَ إِنْ تُطِعْ و اگر فرمان برى أَكْثَرَ مَنْ فِي الْأَرْضِ بيشتر كسانى را كه بر روى زمين‌اند يعنى كفار و جهلا و گويند مراد ارض مكه است يعنى اگر مطيع شوى اكثر اهل مكه را يُضِلُّوكَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ گمراه گردانند ترا از راهى كه به خدا مىرسد إِنْ يَتَّبِعُونَ پيروى نمىكنند اين گروه إِلَّا الظَّنَّ مگر گمان خود را و گمان ايشان آن بود كه پدران ايشان برحق‌اند وَ إِنْ هُمْ إِلَّا يَخْرُصُونَ و نيستند ايشان الا كه دروغ مىگويند بر خدا در تحليل مردار و تحريم بحائر و انتساب فرزند بوى و اتخاذ شريك در عبادت وى إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ به درستى كه آفريدگار تو داناترست مَنْ يَضِلُّ عَنْ سَبِيلِهِ به‌آن‌كس كه گم مىشود از راه وى وَ هُوَ أَعْلَمُ و اوست داناتر بِالْمُهْتَدِينَ به راه‌يافتگان فَكُلُوا پس بخوريد مِمَّا ذُكِرَ اسْمُ اللَّهِ از ان چيزى كه ياد كرده شده است نام خداى عَلَيْهِ برو در زمان ذبح او إِنْ كُنْتُمْ اگر هستيد شما بِآياتِهِ مُؤْمِنِينَ به آيتهاى خدا و سخنان او در حلال و حرام گرويدگان وَ ما لَكُمْ و چيست شما را أَلَّا تَأْكُلُوا آنكه نخوريد مِمَّا ذُكِرَ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ از آنچه ياد كرده‌اند نام خداى برو در زمان ذبح كردن وَ قَدْ فَصَّلَ لَكُمْ و به درستى كه تفصيل كرد در ان خداى تعالى و بيان فرمود براى شما ما حَرَّمَ عَلَيْكُمْ آنچه حرام كرده‌اند بر شما و تفصيل در اين آيت است كه حرمت عليكم الميتة الآية و حفص حرم فعل معلوم مىخواند يعنى بيان كرده خداى آنچه حرام ساخته بر شما إِلَّا مَا اضْطُرِرْتُمْ مگر آنچه بيچاره شده باشيد و محتاج گشته إِلَيْهِ بسوى آن از محرمات كه آن نيز حلالست عند الضرورة وَ إِنَّ كَثِيراً و به درستى كه بسيارى از مردمان لَيُضِلُّونَ هرآئينه گمراه مىكنند خلق را در تحليل حرام و تحريم حلال بِأَهْوائِهِمْ به آرزوهاى خويش بِغَيْرِ عِلْمٍ به بىدانشى يعنى بىدليلى و حجتى بر آن إِنَّ رَبَّكَ به درستى كه پروردگار تو هُوَ أَعْلَمُ اوست داناتر بِالْمُعْتَدِينَ بدانها كه از حد درگذشتگانند .